Obiektywizm, rzetelność, poprawność argumentowania, brak błędów stylistycznych i językowych, logiczna kompozycja, tezy i sądy poparte odpowiednimi dowodami, wierność metodologii - te wymagania musi spełnić każda praca magisterska. Oprócz tego musi zostać napisana samodzielnie przez studenta.
Autor może korzystać z pomocy promotora, ale wsparcie to ogranicza się jedynie do udzielania wskazówek, motywowania, wskazywania dróg i kierunków w naukowej analizie poprzez doradzanie, odradzanie, podsuwanie pomysłów, źródeł poszukiwań lub gotowych pozycji bibliograficznych. Niedobrze jest, gdy opiekun podaje jak na tacy gotowy temat pracy magisterskiej, gdyż takie postępowanie demotywuje studentów, zwalnia z wysiłku twórczego.
Oczywiście w końcowej ocenie może nie być widać, że praca magisterska została napisana pod narzucony z góry temat. Problem dotyczy sumienia autorów, ich dojrzałości intelektualnej i potencjału twórczego. Bez wysiłku ta dojrzałość może nie zostać osiągnięta, co będzie stanowić porażkę procesu dydaktycznego na poziomie wyższym (założeniem studiów jest rozwój intelektualny, społeczny i duchowy słuchacza).
Jak na ocenę dzieła wpływa jego długość? Czy praca magisterska musi być długa? Odpowiedzią na pierwsze pytanie niech będzie zasada oszczędności, która stanowi, że utwór nie powinien być krótszy niż to możliwe i nie dłuższy niż to konieczne. Jeśli chodzi o długość, to zależy ona od charakteru pracy (analityczny, doświadczalny) i kierunku studiów.